PBS Wyniki Artykuły Nowe Horyzonty

Nowe Horyzonty

PBS prowadzi badanie ewaluacyjne, którego celem jest ocena skuteczności i efektywności instrumentów i rozwiązań zastosowanych w ramach projektu „Nowe horyzonty — w poszukiwaniu większej skuteczności pośrednictwa pracy” — doprowadzenia do zatrudnienia osoby bezrobotnej przez agencję zatrudnienia, wprowadzenie systemu premiowego.

Głównym celem projektu pilotażowego „Nowe horyzonty — w poszukiwaniu większej skuteczności pośrednictwa pracy” jest przetestowanie nowych rozwiązań w zakresie:

• realizacji instrumentu rynku pracy jakim jest doprowadzenie do zatrudnienia osoby bezrobotnej przez agencję zatrudnienia (Model I),
• wdrożenia systemu premiowego dla pośredników pracy ds. kontaktów z osobami bezrobotnymi i doradców zawodowych, który ma na celu zwiększenie efektywności ich pracy (Model II),
• wdrożenia systemu premiowego dla pośredników pracy ds. kontaktów z pracodawcami, który ma na celu zwiększenie ilości pozyskanych i zapełnionych (zagospodarowanych) ofert pracy (Model II).

Projekt zostanie oceniony z uwzględnieniem następujących kryteriów ewaluacyjnych:

Efektywność — jest definiowana jako stosunek poniesionych nakładów do uzyskanych efektów. Projekt zostanie uznany za efektywny jeżeli koszt doprowadzenia do zatrudnienia jednej osoby przez agencję zatrudnienia oraz koszty funkcjonowania systemu premiowego będą zgodne z zapisami projektu.

Skuteczność — jest definiowana jako osiągnięcie zakładanych celów projektu i jego modułów.

• Model I:  zostanie uznany za skuteczny jeżeli 50% beneficjentów (150 osób) obsługiwanych przez agencję zatrudnienia uzyska zatrudnienie na okres co najmniej 365 dni.
• Model II: w obszarze aktywizacji osób bezrobotnych zostanie uznany za skuteczny jeżeli 50% beneficjentów (150 osób) uzyska zatrudnienie na okres co najmniej 365 dni. W obszarze pozyskiwania ofert pracy zostanie uznany za skuteczny jeżeli miesięcznie będzie pozyskiwanych 100 ofert pracy z czego zostanie zrealizowanych 50%.

Programy interwencji społecznej zazwyczaj charakteryzują się dobrowolnym uczestnictwem w programie. Łagodzi to problemy natury etycznej związane z implementacją programu, ale znacząco komplikuje ocenę skuteczności programu.

Prawidłowa interpretacja wyników badań skuteczności programów interwencji społecznej jest zagrożona z powodu problemu selekcji. W efekcie proste porównanie grupy beneficjentów programu z grupą kontrolną daje obciążone oszacowania skutków programu. Dzieje się tak, ponieważ dobrowolny udział w programie prowadzi do różnic między grupą beneficjentów i grupą kontrolną w odniesieniu do cech powiązanych z miarami sukcesu programu.

Cechy te mogą być w pełni lub częściowo odpowiedzialne za zaobserwowaną różnicę między grupami porównawczymi. Na przykład analiza skuteczności programu pośrednictwa pracy będzie obarczona błędem, jeżeli beneficjenci programu charakteryzują się wyższą motywacją niż członkowie grupy kontrolnej. W takim przypadku większy sukces na rynku pracy odniesiony przez grupą beneficjentów w porównaniu do grupy kontrolnej może być wynikiem wyższej motywacji tej grupy, a nie skutkiem uczestnictwa w programie.

PBS wypracowało rozwiązanie, w którym w sytuacji zagrożenia problemem selekcji wysiłek metod ewaluacji jest skierowany na eliminację różnic między grupami porównawczymi za pomocą zaawansowanych metod statystycznych. Celem tych metod jest zrównanie grup porównawczych, tak jak gdyby powstały one na drodze randomizacji. „Złotym standardem” skuteczności tych metod jest prawdziwy eksperyment, w którym grupy porównawcze powstają za pomocą mechanizmu losowego.

Projekt pilotażowy „Nowe Horyzonty” jest unikalny, ponieważ grupy beneficjentów systemu kontraktowania (Model I) i systemu premiowego (Model II) wraz z grupą kontrolną powstały w drodze randomizacji. Ta cecha „Nowych Horyzontów” powoduje, że projekt ten posiada status eksperymentu społecznego i nie jest obarczony zagrożeniami typowymi dla większości badań skutków programów interwencji społecznej. Pozwoli to na otrzymanie nieobciążonych oszacowań skutków zaimplementowanych metod pośrednictwa zawodowego, a doświadczenia osiągnięte w implementacji „Nowych Horyzontów” pomogą wyznaczyć nowe standardy badań ewaluacyjnych w przyszłości.

Autorem rozwiązania analitycznego jest dr Roman Konarski. Natomiast merytoryczne kierownictwo projektu sprawuje Monika Jaskulska.